Goed om te weten
- Single-source publishing
- Een productiemethode waarbij één gevalideerd bronbestand, meestal gestructureerde XML, alle uitvoerformaten voedt: print-PDF, toegankelijke ePub3, webpagina’s en datafeeds. Een wijziging wordt één keer gemaakt en werkt door naar elk formaat. Dat beperkt dubbel werk, versieverschillen en de productiekosten per formaat.
- ONIX
- Online Information eXchange. Een XML-standaard van EDItEUR om bibliografische en commerciële boekmetadata uit te wisselen tussen uitgevers, distributeurs, winkels en bibliotheken. Een ONIX-record bevat titel, auteur, ISBN, thematische classificatie, prijs en beschikbaarheid, en voor toegankelijke e-books ook de toegankelijkheidsmetadata die de EAA vereist.
Wat is het verschil tussen een toegankelijke ePub3 en een gewone ePub3?
Een gewone ePub3 kan een geldige structuur hebben en in de meeste leesapps correct weergegeven worden, en toch de eigenschappen missen die het bestand bruikbaar maken voor mensen met een beperking: geen alt-teksten bijvoorbeeld, geen vastgelegde leesvolgorde, of ontoegankelijke tabellen. Een toegankelijke ePub3 voldoet daarnaast aan EPUB Accessibility 1.1 en WCAG 2.1: met een vastgelegde leesvolgorde, semantische structuur, alt-teksten, MathML voor formules en toegankelijkheidsmetadata. De EAA verplicht toegankelijke ePub3 op de EU-markt vanaf 28 juni 2025.
Wat is ONIX-metadata en wie heeft het nodig?
ONIX (Online Information eXchange) is een op XML gebaseerde standaard waarmee uitgevers bibliografische en commerciële metadata (titel, auteur, ISBN, prijs, thematrefwoorden, beschikbaarheid) doorgeven aan winkels, aggregators en bibliotheken. De grote distributiekanalen vragen vrijwel allemaal om ONIX. Voor e-books die onder de EAA in de EU worden verkocht, moet ook de toegankelijkheidsmetadata in de ONIX-feed staan.
Hoe verlaagt publiceren uit één bron de productiekosten op termijn?
In een single-source workflow komt elk uitvoerformaat (print-PDF, toegankelijke ePub3, XML-datafeeds) uit één gevalideerd bronbestand. Wijzigingen, correcties en nieuwe edities vragen maar op één plek werk. Dat haalt de kosten weg van het bijhouden van parallelle bestanden, en de fouten die ontstaan zodra die bestanden per editie uiteen gaan lopen.
