Single-source publishing is een productieaanpak waarbij één gestructureerd, gevalideerd bestand de gezaghebbende bron van een titel is. Elke uitvoer (de persklare PDF, de toegankelijke ePub3, de audioboekbestanden, de ONIX-metadatafeed) wordt uit die ene bron gegenereerd in plaats van als apart bestand bijgehouden. De inhoud wordt één keer geschreven, één keer gestructureerd en daarna automatisch omgezet naar elk gevraagd formaat.
Het alternatief is de werkwijze die de meeste uitgevers nog volgen: een opmaakbestand voor print, een aparte export of conversie voor digitaal, metadata die met de hand wordt klaargezet, en een aparte opname of tekst-naar-spraakstap voor audio. Elke uitvoer wordt los onderhouden. Wijzigt de inhoud, of het nu een auteurscorrectie, een wetswijziging of een bijgewerkte figuur is, dan moet die wijziging in elk bestand apart worden doorgevoerd. Er sluipen fouten in. Bestanden lopen uit elkaar. En de correctiekost stijgt met elk extra formaat.
De gestructureerde bron in het midden van zo’n workflow is doorgaans XML, een formaat dat de rol van elk element expliciet maakt. Een kop is gemarkeerd als kop en niet alleen als grote vette tekst. Een tabelcel is gekoppeld aan haar rij- en kolomkoppen en niet alleen op een raster geplaatst. Een antwoord bij een oefening is getagd als antwoord en niet alleen onder de vraag gezet. Precies die expliciete structuur laat geautomatiseerde pijplijnen elk uitvoerformaat correct genereren: de transformatieregels weten wat elk element is en hoe het in elke context hoort.
Voor uitgevers met meerdere formaten is de operationele winst groot. Een correctie in de bron werkt automatisch door naar alle uitvoerformaten. De toegankelijke ePub3 komt er standaard uit, omdat de structuur die toegankelijkheid vraagt al in de bron zit. ONIX-metadata is te genereren uit gestructureerde titelgegevens in plaats van apart ingetypt. Voor educatieve uitgevers met titels in meerdere edities, of vakuitgevers met abonnementsproducten die vaak worden bijgewerkt, is single-source geen luxe maar de enige aanpak die de productiekosten op schaal beheersbaar houdt.
Overstappen op single-source publishing vraagt een investering vooraf in contentmodellering: bepalen hoe de structuur van uw inhoud eruit moet zien en hoe elk element naar elk uitvoerformaat afbeeldt. Daarnaast zijn er productietools en templates nodig. Wat die investering oplevert, hangt af van hoeveel titels u uitgeeft, hoeveel formaten elke titel vraagt en hoe vaak de inhoud wijzigt. Voor uitgevers in de juiste positie is ze doorgaans binnen één of twee productiecycli terugbetaald.
Deze whitepaper zet de workflow in detail uit: hoe u beoordeelt of uw huidige inhoud een goede kandidaat is voor single-source productie, hoe de overgang er in de praktijk uitziet, en hoe u de klassieke fouten vermijdt waardoor zulke projecten stilvallen. Overweegt u deze aanpak voor uw fonds, dan bekijken wij graag eerst uw eigen situatie met u, zonder dat u zich al ergens aan vastlegt.